RIP MJ

เคยชอบไมเคิลมากๆ สมัยเด็กๆ แท้ๆ
นี่แหละชีวิตรึีเปล่านะ
ไม่อยากแก่ ไม่อยากเป็นคนดำ ไม่อยากอ้วน
จะ King of Pop หรือ King of Rock
สุดท้ายก็ตายเพราะสิ่งเหล่านั้น
อืม ก็หายปวด ไม่ต้องกินยาอีกต่อไป ดีใจด้วยจากใจจริง เพราะท่าทางจะทรมานมานาน
ปล.รู้ข่าวนี้เพราะเพื่อนฝรั่งเศสที่พูดทั้งญี่ปุ่นและอังกฤษไม่ค่อยได้
วิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่า Jackson is dead Jackson is dead!!!!
Jackson ไหน Michael หรือ Janet?
รู้แต่ว่ามันบอกว่า Petit garçon, petit garçon.
อ่อ สงสัยไมเคิล

โคตร Super Perfect Grade scale 1:1

แล้วคนญี่ปุ่นมันก็ทำให้เราเหวออีกแล้ว
กับกันดั้ม โคตรซุเปอร์ Perfect Grade scale 1:1 ไม่รู้จะถ่ายยังไงให้รู้ว่าไม่ใช่โมเดล ก็ให้สังเกตุมุมซ้ายล่าง หัวดำๆ นั่นคือเสกลของคน ลองเทียบดูละกัน
ยกมาตั้งตระหง่านกลางโอไดบะยั่วยวนชาวโอตากุให้ไปรุมถ่ายรูป
รายละเอียดงามมากไม่มีความเป็นของปลอมหรือกิ๊กก๊อกแม้แต่น้อย
จงใจพกโพลารอยด์ไปถ่ายโดยเฉพาะเพระคิดว่าความไม่มีรายละเอียดของโพราลอยด์จะทำให้กันดั้มเหมือนจริงมากๆ แต่เอาเข้าจริงตรงรายละเอียดมันนี่สวยและตั้งใจมากๆ น่าถ่ายเก็บ
มีคนเพี้ยนหยิบ ZAKU มาถ่ายเล็งงัดมุมจะให้ประชันกันดั้มพอดีด้วย
จบงานไปแวะ Miraikan กะจะไปดูดาวที่ Gaia Dome ดันบอกว่าที่นั่งเต็ม แล้วเมื่อไหร่ตูจะได้ดู มีรูปอีกนะ

ซื้อมาอีกแล้ว

ブッダ
Buddha by Tezuka Osamu
ซื้อแบบ Box Set ไซซ์กระทัดรัด ตัวหนังสือเล็กอ่านยากไปหน่อยแต่พกพาสะดวก
เมืองไทยน่าทำไซซ์นี้บ้าง เบาๆ ดี
แต่รู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่มีวันได้แปลเป็นภาษาไทย
เป็นมุมมองเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าในสายตาคนญี่ปุ่นที่นับถือลัทธิต่างจากไทยเรา
สนุกดี บางอารมณ์ก็คิดว่าเล่นเกินไปหน่อย บางอารมณ์ก็คิดว่าไม่เหมือนที่เคยเรียนมา
เพราะว่าเรามองจากการเป็นคนไทยเมืองพุทธไงล่ะ
แต่รวมๆ ในฐานะการ์ตูนแล้ว ก็จัดว่าเข้าขั้นเทพเจ้าอีกเรื่อง

เสร็จซะที

กับความทรมานอันแสนยาวนานของการจัด exhibition นอกจากจะเหนื่อยทำงานแล้วยังเหนื่อยรับแขกอีก ต้องไปนั่งเผ้าแกลลอรี่ทุกวันอาทิตย์-จันทร์ เฝ้าไปหลับไป
วันจันทร์คนมาน้อยมาก อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยมีใครมาไดกันยามะวันจันทร์ด้วย ร้านรวงแถวนั้นก็เลยปิดวันจันทร์กันเพราะไม่มีลูกค้า ลูกค้าเห็นวันจันทร์ร้านปิดก็เลยไม่มา ไปกันใหญ่
แต่วันอาทิตย์คนแน่นสถานี ทำไห้รู้ว่าจะมีคนมาดูเยอะมากแน่ๆ
เด็กๆ ที่ดูแลแกลลอรี่เขาก็นั่งนับจำนวนคนมาให้ วันที่เยอะมากๆ ก็ 50 ขึ้น วันน้อยๆ 4 คนก็มี รวมแล้วมีคนมาดูทั้งหมดประมาณ 500 คน มีคนไทยหลงตาม OK GO TOKYO มาด้วย มาเจองานคนเขียน ก็คงงงกันไป ฮา ฮา
วันเก็บงาน น้องเขาถามว่าเหงาไหม เราไม่เหงาเลย โล่งใจ จบซะที ได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ
ดูรูป

にゃん？

バイトの仲間たちにずっと「にゃん」って呼ばれてる。私の本名知ってるかな。

สมัครงาน

เห็นป้ายประกาศรับสมัครพนักงานใหม่ของ Nintendo ที่มาแปะที่มหาลัย เลยรู้สึกว่า
ไหนๆ ก็มาที่นี่แล้ว ลองยื่นใบสมัครงานบริษัทที่ฝันไว้ตั้งแต่เด็กๆ อย่าง Squre-Enix, Nintendo ดูดีไหมนะ อย่างน้อยได้เข้าไปสัมภาษณ์ เข้าไปคุยกับคนทำเกม ให้เขารู้ว่าเราโอตากุขนาดไหน 555
ถึง Nintendo ที่เราชอบจะมีแค่ Zelda กับ Mario
แต่เราเล่นเกม RPG ของ ทั้ง Square และ Enix มาตั้งแต่เด็ก มั่นใจว่ารู้ซีรีส์ดังๆ ครบแน่ๆ
ว่าแล้วก็ลองเข้าเว็บของทั้งสองบริษัทดูเรื่องข่าวรับสมัครงาน
ปรากฏว่า ไม่มีตำแหน่งไหนที่เราทำได้เลยแฮะ
คือรับสมัครก็แต่ตำแห่นงทำ CG ทำแพ็คเกจ ทำแบ็คกราวน์ ลงสี แต่งคอม วาดตามสั่ง
เออ…คิดดีๆ แล้วนี่แหละอาชีพของพนักงานประจำ งานดีไซน์ก็คงไปจ้างดีไซเนอร์ข้างนอกที่มีชื่อเสียง ทำเป็นงานๆ ไปง่ายกว่า
จะว่าว่าเลือกงานก็เอาเหอะ แต่งานแบบนี้ จะประเทศไหนก็เข็ดซะแล้ว เศร้า

最近UPDATE

今まで、２０日間の個展たって８個の作品売れて、４００人の来場客、費用７万円払ってた。１５年間あってない超久しぶりの友人もここで会えて泣きそうだった。
いっぱいイラストレーターの友達もできてよかった。共通点のあるイラストレーターに親しくなりやすいなぁと思うよね。日本人はタイ人と違って、すぐ自分の作品（毎日もって歩いてるのかい？）を出してみせるのだ。すぐデザインや好きな作家のことも話かけられて面白かった。
ブラックジャックと火の鳥が大好きだから手塚治虫の展覧会見に行った。で「ブッダ」読みたくなった。今安く買えるとこを探してる。とりあえず彼の文庫サイズの名作集をマンダラケで買って読んでる。新品で１冊２５０円でラッキーだった。（タイのを買うより安いだろう）
読んだら、なんか残酷で切ない内容だな．．．
彼は何出会ってこうなったんだろうね。
อ่าคำแปลได้ที่นี่ (แปลโดย Google Translate)